பரவட்டும் தீ!

 

செப்டம்பர் 17 அன்று ஃபிரான்சின் வால்-டி - மார்ன் மாகாணத்தில் உள்ள க்ரேடெய்ல் என்ற இடத்தில் இருக்கும் ஒரு உயர்நிலைப் பள்ளி மாணவர்கள் தொடங்கிய போராட்டம் இன்று ஐரோப்பாவில் பல நாடுகளில் பற்றிப் பரவி பெரும் காட்டுத் தீயாக மாறியுள்ளது. 

தொழிலாளர்களும் ஏழைகளும் வாழும் புறநகர்ப்பகுதியில் உள்ள லைஸ் செயின்ட் எக்ஸ்பெரி என்னும் உயர்நிலைப்பள்ளி மாணவர்கள் பள்ளியில் இடிந்து விழும் நிலையில், ஒழுகும் கூரைகளைக் கொண்ட பழுதடைந்த கட்டிடங்களில்தான் நாங்கள் அமர வேண்டியுள்ளது. போதிய ஆசிரியர்களும் உதவியாளர்களும் இல்லை. படித்து முடித்த பிறகு வேலை கிடைக்கும் என உறுதியாகக் கூறமுடியாத நிச்சயமற்ற நிலை. இதற்குத் தீர்வு வேண்டும்' எனக் கூறிப் போராட்டத்தில் இறங்கினர். இந்தச் செய்தி சமூக ஊடகங்கள் மூலம் நாடெங்கும் பரவியது. சில வாரங்களில் 600 பள்ளிக்கூடங்களில் உள்ள மாணவர்கள், பல பல்கலைக்கழகங்களைச் சேர்ந்த மாணவர்கள், ஆசிரியர்கள், தொழிற்சங்கங்கள், அலுவலகப்பணியாளர்கள், வேலை இல்லாதவர்கள், ஓய்வூதியர்கள் என சமூகத்தின் பல்வேறு பகுதியினரும் பள்ளி மாணவர்களின் போராட்டத்திற்கு ஆதரவாகத் தெருக்களில் இறங்கினர்.

மாணவர்களின் கோரிக்கைகளுடன் மக்களின் பிரச்சினைகளான உணவுப் பொருட்களின் விலையேற்றம், எரிபொருளின் விலையேற்றம், வீட்டு வாடகை உயர்வு, குடியிருக்கப் போதிய வீடுகள் இல்லாமை, விலை உயர்வைச் சரிக்கட்டும் அளவுக்கு ஊதிய உயர்வு இல்லாமை, நிச்சயமற்ற வேலையின் தன்மை, அதிகரித்து வரும் ஏற்றத்தாழ்வு ஆகியவை இணைந்து மாபெரும் மக்கள் போராட்டமாக வெடித்தது. 

இந்தப் பிரச்சினைகளுக்குக் காரணம் இம்மானுவேல் மேக்ரான் தலைமையில் உள்ள முதலாளிய அரசாங்கத்தின் தாராளவாதக் கொள்கைகளும் நடவடிக்கைகளும்தான். முதலாளிகளுக்கு அரசாங்கம் வரிச்சலுகைகளை அளித்தது; கார்ப்பரேட் வருமானத்தின் மீது இருந்த 33.5% வரியை 25% ஆகக் குறைத்தது; இலாபம் தரக்கூடிய அரசின் நிறுவனங்களைத் தனியார்மயமாக்கியது; தொழிலாளர் சட்டங்கள், ஓய்வூதியச் சட்டங்கள், வேலை இல்லாத காலத்து காப்புச் சட்டங்கள் ஆகியவற்றில் மாற்றத்தைக் கொண்டு வந்து மக்கள் நலன்களுக்காக ஒதுக்கப்படும் அரசாங்கத்தின் நிதியைக் குறைத்தது; சிக்கன நடவடிக்கைகள் எனக் கூறி கல்வி, சுகாதாரம், போக்குவரத்து ஆகியவற்றுக்கான நிதியைக் குறைத்தது; 2026ல் மட்டும் 4000 ஆசிரியர்களின் பதவிக்கு முடிவு கட்டியது; அதே சமயத்தில் இராணுவத்திற்காக 600 கோடி யூரோ டாலர்களை ஒதுக்கியது; முதலாளிகளுக்கான வரிச்சலுகைகளையும் அதிகரித்தது. இத்தகைய நடவடிக்கைகளால் நாட்டைப் பெரும் கடன் சுமையில் ஆழ்த்தியுள்ளது மேக்ரான் அரசாங்கம். இப்போதைய அதன் பொதுக் கடன் 4 இலட்சம் கோடி அமெரிக்க டாலர்களாகும், அதாவது அதன் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி மதிப்பில் 120% ஆகும்.

நீறு பூத்த நெருப்பாகக் கனன்று கொண்டிருந்த மக்களின் பிரச்சினைகள் மாணவர்களின் போராட்டத்தால் கிளறி விடப்பட்டது. அக்டோபர் 17ந் தேதி எட்டு இலட்சம் மக்கள் போராட்டத்தில் இறங்கினர். நாடு முழுவதும் போராட்டம் பரவியது. அமைதியாகப் போராடிய மக்கள் மீது போலீஸ் அடக்குறையைக் கட்டவிழ்த்து விட்டது. கோபம் கொண்ட மக்களில் ஒரு பகுதியினரால் பாரிசில் புகழ்பெற்ற பல கட்டிடங்கள் தீயிட்டுக் கொளுத்தப்பட்டன. பல வாகனங்கள் தீக்கு இரையாக்கப்பட்டன. பல வணிக வளாகங்கள் சூறையாடப்பட்டன. நூற்றுக்கணக்கான சிறுவர்கள் உட்பட 6000 க்கும் மேற்பட்டோர் கைது செய்யப்பட்டனர். 

'முதலாளிய ஊடகங்கள் அமைதியான எங்களுடைய போராட்டத்திற்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்க வில்லை; எங்கள் பொதுக்கூட்டங்களின் புகைப்படத்தை அவை வெளியிடவில்லை; எங்கள் துண்டுப் பிரசுரங்கள் என்ன கூறுகின்றன என்பது பற்றி எதுவும் கூறவில்லை. மக்கள் மீது தொடுக்கப்பட்ட போலீசின் வன்முறை பற்றிப் பேசவில்லை; ஆனால் போலீசின் வன்முறைக்கு எதிர்வினையாற்றிய சிறு பகுதியினரை வன்முறையாளர்களாகக் காட்டுவதற்கு அவை முக்கியத்துவம் கொடுக்கின்றன. அதன் மூலம் அரசின் அடக்குமுறையை நியாயப்படுத்துகின்றன; திட்டமிட்டே அவை இவ்வாறு செய்கின்றன' என்று கூறி போராட்டக்காரர்கள் முதலாளிய ஊடகங்களின் ஒரு பக்கச் சார்பை அம்பலப்படுத்துகின்றனர். 

ஃபிரான்சில் தொடங்கிய இந்தப் போராட்டம் இத்தாலி, பெல்ஜியம், ஸ்பெயின், போர்ச்சுகல், ஜெர்மனி, அல்பேனியா ஆகிய நாடுகளுக்கும் பரவியுள்ளது.

இந்த நாடுகளில் நடைபெறும் மக்கள் போராட்டங்களுக்கு எல்லாம் பொதுவான காரணங்களாக இருப்பவை உணவு, எரிபொருள் ஆகியவற்றில் ஏற்பட்டுள்ள கடுமையான விலை ஏற்றங்கள், வீட்டு வாடகை பன்மடங்கு அதிகரிப்பு, விலை வாசிகளின் உயர்வுக்கு ஏற்ப கூலி உயராத நிலை, கடினமான வேலை நிலைமைகள், கல்வி, சுகாதாரம், போக்குவரத்து போன்ற பொதுச் சேவைகளுக்கு வழங்கப்பட்டு வந்த நிதியை அரசாங்கம் குறைத்து அந்தச் சேவைகளை சீர் குலைத்தது, அதனால் மக்களுக்கு ஏற்பட்டுள்ள அதிகப்படியான பொருளாதாரச் சுமைகள், மாணவர்களும் இளைஞர்களும்  எதிர் கொள்ள வேண்டிய நிச்சயமற்ற எதிர்காலம், சமூகத்தில் ஏற்பட்டுள்ள கடுமையான ஏற்றத்தாழ்வுகள்.

இந்தப் பிரச்சினைகளுக்கு எல்லாம் காரணமாக இருப்பது அந்த நாடுகளில் உள்ள முதலாளி வர்க்கத்தின் சுரண்டலும் அதைக் காப்பாற்றி வரும் அரசும்தான். முதலாளி வர்க்கம் ஒரு பக்கம், தன்னுடைய இலாபத்திற்காகவும் மூலதனக் குவிப்புக்காகவும் மக்களின் உழைப்பைக் கடுமையாகச் சுரண்டி வருகிறது; இன்னொரு பக்கம், தன்னுடைய இலாபத்தைக் குறையாமல் பார்த்துக் கொள்ள பெரும் வரிச் சலுகைகளைப் பெறுகிறது. அதனால் ஏற்படும் நிதிப் பற்றாக்குறையைச் சரி செய்ய அரசாங்கம் கல்வி, சுகாதாரம், போக்குவரத்து போன்ற பொதுச் சேவைகளுக்கு வழங்கி வரும் நிதியைக் குறைத்து மக்களைப் பொருளாதார நெருக்கடிக்குள் தள்ளுகிறது. மேலும், முதலாளி வர்க்கம் தன்னுடைய சுரண்டல் அமைப்பைக் கட்டிக் காப்பாற்றுவதற்காக இராணுவத்துக்கும் இராணுவத் தளவாடங்களுக்கும் போலீசுக்கும் அதிகாரவர்க்கத்தினருக்கும் பெரும் அளவு செலவு செய்கிறது. இக்காரணங்களால் ஏற்படும் நிதிச் சுமை அனைத்தும் நேர்முக வரியாகவும் மறைமுக வரியாகவும் மக்கள் தலையில் வீழ்கிறது. 

அது மட்டுமல்லாமல், நெருக்கடியில் சிக்கி வீழ்ச்சி அடைந்து கொண்டிருக்கும் முதலாளி வர்க்கம் தன்னைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள சந்தைக்காகவும் மூலப்பொருட்களுக்காகவும் கோரமான யுத்தங்களில் ஈடுபட்டு வருகிறது. ஆயுதத் தயாரிப்பும் ஆயுத விற்பனையும் இன்று முதலாளியத்திற்குப் பெரும் இலாபம் அளிக்கும் தொழிலாக மாறியுள்ளது. அதற்கு உலகில் ஏதாவது ஒரு பகுதியில் யுத்தம் நடந்து கொண்டிருக்க வேண்டும். அப்பொழுதான் ஆயுத விற்பனையின் மூலம் தொடர்ந்து இலாபத்தைப் பெற முடியும். இஸ்ரேல் காசாவில் நடத்திய இனப்படுகொலை, ரசியா - உக்ரைன் யுத்தம், அமெரிக்க, இஸ்ரேல்- ஈரான் யுத்தம், சூடானில் நடந்து வரும் சண்டை - இவை அனைத்தும் ஆயுதம் தயாரிக்கும் முதலாளிகளுக்கு இலாபத்தை வாரி வழங்கும் வற்றாத ஜீவநதிகள் போன்று உள்ளன. இஸ்ரேல் காசாவின் மீது நடத்திய போரில் இந்திய ஆயுதம் தயாரிக்கும் முதலாளிகள் பெரும் இலாபம் அடைந்ததை நாம் இங்கு நினைவு கூரலாம். இவ்வாறு முதலாளி வர்க்கம் தனது இலாபத்திற்காக மரண வியாபரியாக, மனித குலத்திற்கே எதிரியாக மாறி உள்ளது.

மனித குலத்திற்கே எதிரியாக மாறி இருக்கும் முதலாளியம் இன்று கிழடு தட்டி, மரணப் படுக்கையில் உள்ளது. வரலாற்றில் அதன் பாத்திரம் முடிவுக்கு வந்து விட்டது. இனியும் அது நீடிப்பதற்கு நியாயமான காரணம் எதுவும் இல்லை. அதைத்தான் இன்று ஐரோப்பிய நாடுகளில் அலை அலையாக மேலெழுந்து வரும் மக்கள் போராட்டங்கள் சுட்டிக் காட்டுகின்றன. மக்கள் தங்களுடைய போராட்ட அனுபவங்களில் இருந்தும் வரலாற்று அனுபவங்களிருந்தும் படிப்பினைகளைக் கற்றுக் கொண்டு சுரண்டலற்ற, சமத்துவ சமூகத்தைப் படைப்பதை நோக்கி முன்னேறுவார்கள். வெற்றி பெறுவார்கள். 

பரவட்டும் தீ! 

மு வசந்தகுமார்